Η ιστορία γύρω από το Halloween που αγαπώ

Το Halloween για μένα είναι άλλος ένας λόγος για party. Είναι μια γιορτή, η οποία δεν έχει να κάνει με τις θρησκευτικές μου πεποιθήσεις. Ωστόσο νομίζω πως το Halloween δεν έχει να κάνει με καμιά θρησκεία απαραίτητα. Το έχουμε προσαρμόσει στα δικά μας μέτρα και σταθμά και σήμερα είμαι εδώ να σου πω έναν πολύ σημαντικό λόγο για τον οποίο το γιορτάζουμε. Η ιστορία γύρω από το Halloween που αγαπώ και θέλω πολύ να κρατήσουν μέσα τους τα παιδιά μου μεγαλώνοντας!

Μην βιαστείς να με κρίνεις λέγοντας πως είναι αμερικανιά και γιατί υποστηρίζω και γράφω τόσα χρόνια, 7 σχεδόν, για κάτι τόσο ξενόφερτο, ενώ ποτέ [ας πούμε] δεν έχω γράψει για την 25η Μαρτίου που είναι τόσο σημαντική γιορτή για την Ελλάδα μας. Δεν ξέρω γιατί, ίσως γιατί δεν το έχω αισθανθεί ακόμη να το κάνω.

Το δικό μου πνεύμα του Halloween κρύβεται μέσα μου όπως ακριβώς και το πνεύμα των Χριστουγέννων.

Ύστερα, από τόσα χρόνια που το γιορτάζουμε στο σπίτι μας, ύστερα από ιστορίες που έχω ακούσει και βιβλία που έχω διαβάσει γύρω από την γιορτή αυτή, φέτος κατέληξα, γιατί τελικά μου αρέσει πολύ να την γιορτάζω. Ποια είναι αυτή η αντίληψη ή πεποίθηση [δυσκολεύομαι να βρω το σωστό ουσιαστικό], η οποία με κάνει να θέλω να το γιορτάζω. Αυτό θέλω να σου εκμυστηρευτώ σήμερα. Ποιο είναι αυτό το στοιχείο που με έκανε να το αγαπήσω, πέρα από την φάση για ένα ακόμη Party στο σπίτι μας!

Εδώ θα βρεις όλα τα Halloween Post μου μέχρι σήμερα!

Η ιστορία γύρω από το Halloween που αγαπώ

Προσπάθησε να ξεγυμνώσεις τη γιορτή από κάθε είδος μασκαρέματος. Προσπάθησε να ξεχάσεις τις τρομαχτικές στολές, τις αράχνες, τους ιστούς, τις μούμιες, τα αίματα που υποτίθεται ότι στάζουν από πάνω μας και τα τοιαύτα. Καλά, εδώ χρειάζεται να πω ότι ποτέ δεν έντυσα έτσι τα παιδιά μου. Ποτέ το Halloween δεν ήταν creepy για εμάς, ούτε λίγο ανατριχιαστικό μπορώ να πω.

Πολύ βαρετό και συμβατικό το Halloween στο σπίτι μας για τα Αμερικάνικα πρότυπα.

Αφού οι Αμερικανίδες followers που με ακολουθούν στο Instagram μου αφήνουν σχόλια, όπως cutie, lovely honey και τέτοια. (γέλια) Ποτέ δεν έντυσα τα παιδιά μου με τρομακτικές στολές. Οι στολισμοί και τα διακοσμητικά μας είναι πάντα πολύ ευπρεπή.

Η ιστορία του Halloween και οι ψυχές των νεκρών που συναντούν τους ζωντανούς συγγενείς τους!

Με αυτήν την επικεφαλίδα φαντάζομαι τα κατάλαβες όλα. Και εσύ που με διαβάζεις χρόνια τώρα, ξέρεις για το αγκάθι που έχω στην καρδιά μου! Ξέρεις, πως έχω χάσει τον μπαμπά μου σε νεαρή ηλικία. Μου αρέσει το Halloween, γιατί σύμφωνα με αυτό, στις 31 Οκτώβρη οι ζωντανοί συναντιούνται με τους νεκρούς. Οι πύλες ανοίγουν μόνο για αυτήν την μέρα και μπορούν να φτάσουν κοντά στην οικογένειά τους. Οι ζωντανοί τους τιμούν με τραπέζι γιορτινό, τραγούδι και στολίζουν τις φωτογραφίες τους μέσα στο σπίτι όλες σε μια γωνιά. Αυτή είναι μια από τις εκδοχές του Halloween, την οποία έχουμε συναντήσει στην παιδική ταινία Coco.

Έχω ανάγκη να πιστέψω πως η ενέργεια, η ψυχή, ο άνθρωπος που αγαπώ δεν χάνεται όταν πεθαίνει.

Και αυτή η γιορτή εξυπηρετεί απόλυτα αυτή την ανάγκη μου. Θα μου πεις, η δική σου θρησκεία δεν έχει να σου προσφέρει κάτι τέτοιο; Έχεις ανάγκη για επιβεβαίωση από κάτι τόσο ξένο και τόσο σκοτεινό ταυτόχρονα; Γιατί, αν το καλοσκεφτείς μια ανατριχίλα την κρύβει η γιορτή αυτή.

Έχω ανάγκη να πιστέψω πως η ψυχή δεν χάνεται και μπορεί να επιστρέφει.

Έστω και για μια μέρα, όπως μας διηγείται η φαντασμαγορική ιστορία βγαλμένη από την μεξικάνικη κουλτούρα. Η ιστορία του μικρού Μιγκέλ, του διάσημου απατεώνα μαριάτσι Ερνέστο Δε λα Κρουζ και η αριστοτεχνική αφήγηση μέσω papel picado σε κάποια σημεία της ταινίας, μας συγκινούν κάθε φορά που την βλέπουμε αγκαλιά με τα παιδιά. Θέλω πολύ να πιστεύουν τα παιδιά μου πως η ψυχή δεν χάνεται. Θέλω πολύ να πιστεύουν πως με κάποιον μαγικό τρόπο θα τους συντροφεύω ακόμα και όταν δεν θα βρίσκομαι δίπλα τους σαν σώμα.

Η ιστορία γύρω από το Halloween που αγαπώ

Είναι σημαντικό για εμένα να ξέρω πως η ενέργεια του μπαμπά μου βρίσκεται κάπου εκεί έξω, ψηλά ή χαμηλά δεν έχει καμία σημασία και μας κοιτά. Εσένα μπορεί να σου ακούγεται τρελό και παράλογο. Για μένα, όμως, είναι σωτήριο.

Ξέρεις, η ταφή των νεκρών μας δεν μας βοηθά και πολύ ορισμένες φορές. Ή τουλάχιστον εμένα. Γιατί, ουσιαστικά το μυαλό μου συγκρατεί την αποσύνθεση του σώματος και οι συνειρμοί που κάνω όταν σκέφτομαι το σώμα του μπαμπά μου 2 μέτρα κάτω από τη γη που πατώ με κάνει να θέλω να βρίσω και να τσιρίξω μαζί. Μετά, επανέρχομαι στα συγκαλά μου και λέω στον εαυτό μου πως ο μπαμπάς μου δεν βρίσκεται εκεί. Η ψυχή του, το μυαλό του, η φωνή του, η μυρωδιά του έχουν αποδημήσει αλλού.

Πώς κατάφερα και μετέτρεψα μια τόσο φρικιαστική γιορτή σε τόσο συναισθηματική μπορείς να μου πεις;

Όλη μου η ζωή είναι ένα συναίσθημα. Είμαι περισσότερο άνθρωπος του συναισθήματος. Η λογική πρυτανεύει όταν βλέπω πως απειλούμαι συναισθηματικά εγώ, τα παιδιά μου η οικογένειά μου και τα συναφή. Η λογική χωρά μόνο στην δουλειά μου, στην αποφασιστικότητά μου και σε κάποιες αποφάσεις της ζωής μου. Έχω χωρίσει από σχέση, γιατί παρότι υπήρχε πληθώρα συναισθημάτων η λογική που είχα στο κεφάλι μου μου έλεγε πως το συναίσθημά μου έπρεπε να κάνει ένα βήμα πίσω.

Προσπάθησα να σου δώσω να καταλάβεις ποια πτυχή του Halloween αγαπώ και με βάση αυτήν συμπορεύομαι γιορτάζοντάς την μαζί με τα παιδιά μου στο σπίτι μας. Σου είπα, πως την έχω απόλυτα προσαρμόσει στα δικά μου μέτρα και σταθμά, λίγο με την ταινία Coco λίγο με τα δικά μου ψυχοσυναισθηματικά.(καλά, μάλλον δεν υπάρχει αυτή η λέξη αλλά μου άρεσε έτσι που την σκέφτηκα τώρα).

Η ιστορία γύρω από το Halloween που αγαπώ είναι αυτή λοιπόν!

Τώρα που συνειδητοποίησα και εγώ γιατί μου αρέσει τόσο πολύ αυτή η γιορτή, αισθάνομαι πως ένα μικρό κομμάτι μπήκε στη θέση του. Δεν με άγγιξαν ποτέ οι κριτικές και τα αρνητικά σχόλια από όσους με κατηγορούσαν που το γιορτάζω. Πριν από 7 χρόνια σε μια από τις δημοσιεύσεις μου εδώ είχε γίνει χαμούλης. Όταν μου αρέσει κάτι, ακόμα κι αν δεν ξέρω αρχικά το σκοπό που θα εξυπηρετήσει, μένω πιστή σε αυτό χωρίς να με νοιάζει η γνώμη του κόσμου! Σήμερα, ξέρω, πως πολλοί από αυτούς που με έκραζαν το γιορτάζουν ή τουλάχιστον έτσι δείχνουν στο Instagram.

Αυτά για σήμερα. Άνοιξα ένα ακόμη κομμάτι του εαυτού μου εδώ σε εσένα. Είπαμε ο Οκτώβρης είναι μήνας περισυλλογής και σαν τη φύση που ωριμάζει και ρίχνει τα φύλλα της, έτσι και σε εμένα ωριμάζουν έννοιες, σκέψεις και ιδέες μέσα μου!

Στο Instagram έχω ήδη ξεκινήσει να αναρτώ φωτογραφίες σχετικές με το θέμα. Κάποιοι από εσάς τις αγαπάτε πολύ η αλήθεια είναι! Σας ευχαριστώ που μοιράζεστε μαζί μου τόσο όμορφα λόγια και σχόλια για τη ‘δουλειά’ που κάνω.

https://www.instagram.com/p/CF-O_2uFMnb/?utm_source=ig_web_copy_link

Αν σου άρεσε το άρθρο μοιράσου το με τους φίλους σου και κάνε subscribe εδώ δεξιά στο mail list μου, για περισσότερο επαφή και για να μην χάνεις τα δώρα που συχνά φροντίζω να κερδίσεις!

Σε μαμαδογλυκοφιλώ!

Εύη.

Evi Sachinidou
Evi Sachinidou

Είμαι η Εύη και σε καλωσορίζω στον ονειρόκηπό μου! Εδώ μοιράζομαι μαζί σου την καθημερινότητά μου, την ζωή με τα παιδιά, τα δικά μου μυστικά ομορφιάς, εύκολες και γρήγορες συνταγές,τα ταξίδια μου και κάποια Lazy nights με περίεργα Cocktails για συντροφιά! We are Family!

No Comments Yet

Leave a Reply

Your email address will not be published.

 

Στο mamasnpapas.gr θα δεις σκιαγραφημένο τον χαρακτήρα μου αλλά και την καθημερινότητά μου με τα παιδιά, σκέψεις προσωπικές δικές μου, παιδικές παραστάσεις μέσα από τα μάτια μας, προτάσεις βιβλίων για παιδιά, για γονείς και ενήλικες, τα playdates και τα parties μας, αγαπημένες μου συνταγές, μυστικά ομορφιάς για τη μαμά και τα αγαπημένα μου Vegetal προιόντα, κατασκευές και εύκολα Diys, crochet patterns, τα ταξίδια μας και τις εξορμήσεις με το φουσκωτό. Είναι ένα Family Blog και χαίρομαι πολύ που πήρα την απόφαση να το δημιουργήσω!

This error message is only visible to WordPress admins

Error: No connected account.

Please go to the Instagram Feed settings page to connect an account.